Mamy dzisiaj: wtorek, 06 grudnia 2022
 
 



Znajdź w katalogu
Autor sztuki:
Tytuł sztuki:


Aktualność
2011-01-06
Relacja z warsztatów dramatopisarskich w Obrzycku


WARSZTATY DRAMATOPISARSKIE W OBRZYCKU
11-13 września 2010

 

Na początku września już po raz dziewiętnasty dramatopisarze biorący udział w Konkursie na Sztukę Teatralną  dla Dzieci i Młodzieży, mogli spotkać się z reżyserami, pedagogami teatralnymi, wykładowcami akademickimi, badaczami oraz fascynatami dramaturgii i teatru dla dzieci. Jak co roku swoim profesjonalizmem i niezwykłym zaangażowaniem w promowanie i rozwijanie dramaturgii dla dzieci i młodzieży, ale również swoją pasją, dzielili się ze wszystkimi gośćmi Zbigniew Rudziński i Wojciech Nowak z Centrum Sztuki Dziecka – organizatorzy wydarzenia.

Tegoroczne warsztaty znacznie różniły się od poprzedniego spotkania w Zaniemyślu – nie tylko zmieniło się miejsce (co tu dużo kryć – na równie zjawiskowe przyrodniczo i inspirujące), ale także pojawili się wśród, często znanych i doświadczonych autorów, młodzi ludzie zaczynający powoli swoja przygodę z dramatopisarstwem: Dominika Sadkowska, Mateusz Tofilski., Jerzy Wójcicki. Ta ostatnia grupa przygotowała pod opieką Roberta Jarosza czytanie tekstu Kołysanka  Dominiki Sadkowskiej – nastoletniej autorki, która po raz pierwszy brała udział w warsztatach. Szansę na rozmowę z jurorami na temat swoich tekstów miały też osoby, których sztuki nie zostały nagrodzone, ale zwróciły uwagę komisji. W tym roku, jak podczas większości edycji, spotkanie miało charakter ogólnopolski i koncentrowało się na czytaniu nagrodzonych dramatów, połączonym z dyskusjami grupowymi i indywidualnymi.

Udział w konkursie osób silnie związanych ze środowiskiem teatralnym, od wielu lat tworzących dramaty i scenariusze (nie tylko dla dzieci), bardzo korzystnie wpłynął na poziom i wartość dyskusji odbywających się po czytaniach. Rozmowy przebiegały w niezwykle inspirującej atmosferze, pełne były trafnych uwag, drążyły teksty – odkrywały ich zalety, pomagały zrozumieć niedociągnięcia, wystrzegać się błędów. Dyskusje prowadzone były w bardzo szerokim kontekście twórczości dla dzieci i teatru. Korzystnie na poziom rozmów wpłynął fakt, iż włączały się do niej osoby profesjonalnie zajmujące się reżyserią i (dramato)pisarstwem – już nie tylko jurorzy, ale także osoby nagrodzone w konkursie, dla których pisanie jest sposobem na życie. Doskonałym sprawdzianem dla tekstów było zatem – obok czytań – spojrzenie na nie osób biegle posługujących się językiem teatru. Jak co roku dyskutowany był również potencjał sceniczny dramatów, których powstawanie inicjowane jest przez Centrum Sztuki Dziecka w dużej mierze z myślą o wzbogaceniu repertuaru teatrów. Ponad dwudziestoletnia działalność Centrum w niezwykły sposób wzbogaca repertuar polskich (i nie tylko) teatrów zawodowych oraz scen alternatywnych i kształtuje ciekawy ruch działalności związanej z promowaniem młodych dramatopisarzy, jednocześnie budując interesującą linię wymiany pomiędzy autorami i teatrami. Wielu szefów polskich scen tworzących spektakle dla dzieci, jak chociażby Janusz Ryl-Krystianowski – dyrektor artystyczny poznańskiego Teatru Animacji, z niecierpliwością czeka na najnowsze zeszyty z „Nowymi Sztukami”. Coraz więcej osób spoza środowiska – już nie tylko nauczyciele i dyrektorzy teatrów lalkowych, ale również organizatorzy ogólnopolskich festiwali koncentrujących się na dramaturgii, głównie tej dla dorosłych - zaczyna interesować się tekstami wydawanymi w „Nowych Sztukach”, świadczy o tym chociażby fakt, iż Centrum w 2010 roku zaproszone zostało do udziału w dwóch bardzo prestiżowych festiwalach krajowych – Prapremier w Bydgoszczy oraz R@porcie w Gdyni oraz na sympozjum festiwalu Sceny Europy we francuskim Reims.

Podczas wrześniowych warsztatów uwagi zawodowców – jurorów Pawła Aignera i Tadeusza Pajdały oraz prof. Jana Skotnickiego -  przeplatały się z intuicjami młodych i choć ci najmłodsi raczej przysłuchiwali się rozmowom, goszczący w Obrzycku studenci chętnie podejmowali dialog, prezentując swój punkt widzenia, będący splotem coraz bardziej zawodowego czy profesjonalnego podejścia, z wciąż jeszcze świeżymi doświadczeniami własnego dzieciństwa i okresu młodzieńczego. Nie bez znaczenia okazała się również obecność osób dotychczas w ogóle nie związanych z Konkursem, które wniosły do dyskusji wiele świeżości, postawionych na nowo pytań, na które zdawałoby się dawno i po wielekroć organizatorzy i dotychczasowi uczestnicy Konkursu już odpowiedzieli. Jak chociażby sens i potrzeba twórczości dla dzieci i młodzieży, wartość pisarstwa rozrywkowego, potrzeba osadzenia tekstów we współczesnych realiach, czy zanurzenia wizji dramatycznej w popkulturze i kulturze masowej.

Podczas trzech warsztatowych dni przeczytane i omówione zostały teksty Pierwszy człowiek świata Marii Wojtyszko, Szczurzysyn Roberta Jarosza, Bleee... Maliny Prześlugi i Kołysankę Dominiki Sadkowskiej, czytania przygotowali aktorzy Teatru Nowego – Bożena Borowska, Irena Dudzińska, Zbigniew Grochal, Andrzej Lajborek -  i Teatru Animacji – Marcin Chomicki - w Poznaniu oraz uczestnicy warsztatów. Każdy z tekstów opublikowanych w 30. Zeszycie „Nowych Sztuk dla Dzieci i Młodzieży”, niesie ze sobą inną problematykę oraz bardzo różne formy językowego ujęcia świata. Zabawy słowem, lekkie, ale niezwykle bogate w skojarzenia dialogi dramatów Maliny Prześlugi, ciekawie korespondują z poetycką – o dziwo – dosadnością tekstów Roberta Jarosza, mityczność, bogata symbolika dramatów Wojtyszków, przyglądających się codzienności w niecodzienny sposób, wnikających w głąb istoty rzeczy i życia, można zderzyć z przesiąkniętym wzorcami współczesnej kultury, cytatami z kinowego i sieciowego świata Janosika Michała Walczaka (tekst pozakonkursowy). Mierzenie się z legendą Janosika, a obok nowe spojrzenie na baśń o Brzydkim Kaczątku, w tekście Iwony Kusiak i Cezarego Żołyńskiego Inne kaczątko. Sztuki z 30. Zeszytu tworzą naprawdę ciekawy i niebanalny obraz świata, ale i reprezentację współczesnej literatury dla dzieci, która nie boi się tematów tabu, powagi i w błyskotliwy sposób rozmawia z młodymi czytelnikami.

Kolejny raz warsztaty dramatopisarskie stały się również okazją do spotkań i rozmów z osobami odpowiedzialnymi za kształt artystycznych polskich scen dla dzieci i młodzieży. O swoich teatrach, stosunku do klasyki i nowej dramaturgii opowiedzieli najmłodsi dyrektorzy polskich teatrów lalek – Ewa Piotrowska z Teatru Baj w Warszawie oraz Jacek Malinowski z rzeszowskiej Maski. Spotkanie z Ewą Piotrowską pozwoliło uczestnikom przekonać się jak ogromnych starań dołożyła ona by z zaniedbanej sceny warszawskiego teatru, zrobić miejsce ciekawe artystycznie, rozpoznawalne i cenione w środowisku nie tylko ze względu na tradycję, ale również nowatorskie poszukiwania, a jednocześnie oddziałujący na społeczności lokalne, podejmujący dialog z niełatwym środowiskiem dzieci i młodzieży warszawskiej Pragi. Zarówno Piotrowska, jak i Malinowski przedstawili repertuar swoich teatrów, pokazując, że nowa dramaturgia promowana przez Centrum Sztuki Dziecka gości również na ich scenach.

Gościem specjalnym spotkań był Wojciech Lepianka – scenarzysta, autor scenariuszy m.in. do filmów Piotra Trzaskalskiego, który opowiedział o swojej metodzie pisania, sposobie na dobry scenariusz i doświadczeniu w pracy nad filmem. Do grona dramatopisarzy pojawiających się już od kilku lat w Konkursie dołączyły zatem również osoby związane ze scenopisarstwem, co poszerzyło ciekawie spotkania i dyskusje o inne podejście do materii języka, sposób postrzegania rzeczywistości i ubierania jej w formę dramatyczną. Pokazało to, że teatr nie ustrzeże się oddziaływania innych mediów, jest obszarem, do którego przenika również język innych sztuk wizualnych, co ma ogromny wpływ także na dramaturgię.

Alicja Rubczak
relacja pochodzi z bloga alicjarubczak.wordpress.com



powrót